شاید شما هم مثل من یکی از پر و پا قرص ترین مشتریان نانوایی ها هستید. و اخیرا هم متوجه شده اید که قیمت نان افزایش یافته و به 200 ریال رسیده است. اما در شهر ما نان هر قرصش 600 ریال است. حتما می پرسید چرا اینقدر گران ؟ - چون در شهر من مسئولی برای رسیدگی به اوضاع نانوایی ها وجود ندارد.
نانی که از نانوایی می خری یک سوم آن خمیر است هنوز نپخته و یک سوم دیگر آن سوخته و تنها یک سوم آن (اگر شانس بیاوری) قابل خوردن است. یعنی هر نان به سه قسمت تقسیم می شود و ما با پرداخت 200 ريال تنها یک سوم آن را می توانیم مصرف کنیم که با این حساب هر نان به قیمت 600 ريال برای هر شهروند چایپارایی تمام می شود. که 400 ريال آن بی اختیار هدر می رود.
اگر خانواده ای 5 نفری را در نظر بگیریم مصرف روزانه آن به طور میانگین 20 عدد خواهد بود که با این حساب اگر مسئولی به فکر مردم است تنها کاری که می تواند بکند این است که با رسیدگی به این موضوع و اوضاع نانوایی ها روزانه حدود 8000ريال برای هر خانوار صرفه جویی کند. و این یعنی ماهیانه 240000 ريال و آن هم مساوی است با پول قبض آب و برق و شاید هم تلفن!!!
حال مخارج ناشی از بیماریهای گوارشی بوجود آمده از این نانها بماند.
نانی که از نانوایی می خری یک سوم آن خمیر است هنوز نپخته و یک سوم دیگر آن سوخته و تنها یک سوم آن (اگر شانس بیاوری) قابل خوردن است. یعنی هر نان به سه قسمت تقسیم می شود و ما با پرداخت 200 ريال تنها یک سوم آن را می توانیم مصرف کنیم که با این حساب هر نان به قیمت 600 ريال برای هر شهروند چایپارایی تمام می شود. که 400 ريال آن بی اختیار هدر می رود.
اگر خانواده ای 5 نفری را در نظر بگیریم مصرف روزانه آن به طور میانگین 20 عدد خواهد بود که با این حساب اگر مسئولی به فکر مردم است تنها کاری که می تواند بکند این است که با رسیدگی به این موضوع و اوضاع نانوایی ها روزانه حدود 8000ريال برای هر خانوار صرفه جویی کند. و این یعنی ماهیانه 240000 ريال و آن هم مساوی است با پول قبض آب و برق و شاید هم تلفن!!!
حال مخارج ناشی از بیماریهای گوارشی بوجود آمده از این نانها بماند.
