دوشنبه

زبان اهل و زبان نا اهل!

دوستی بر من خرده همی بگرفت که چرا به زبان مادری خویشتن مطالب همی ننوشتی؟
در پاسخ به آن دوست گفتم که: دردِ دل را اهل دل نیک می داند . لیک به زبان نا اهلان نوشتم تا نا اهلان نیز درد دل همی دانند. تا بدانند که همی نه در خوابیم که بیدار بیدارانیم. وگرنه من خود شیفته و واله زبان مادری خویشم که این همه تکاپو از برای رسیدن به حق خویش است و آن نیز تدریس و تحصیل زبان مادری خویش بُود. (.....!!!!......)

Ana dilimin qurbanıyam man. Elinin yurdunun dardi-ğamına ürakdan yananın qadasın alım.

Çayparalıyam va Azarbaycanlı.

Belançi'da qalacayam

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر